T-shirt niewypał i sztuka detalu, czyli kolejny test w ramach akcji WWU

Czytaliście o WWU? Wykrój Wart Uwagi to mój sposób na weryfikację darmowych szablonów, pojawiających się w sieci. W ramach akcji testuję ciekawe wykroje pojawiające się w sieci. Była już falbaniasta bluzka oraz bluzka/sukienka, z której zrobiłam „cold shoulder”.

Po generalnych porządkach w szafie, o których pisałam Wam tutaj, okazało się, że brakuje mi kilku podstawowych basic’ów. Tak więc zrobiłam zapas materiałów u mojego ulubionego sprzedawcy na Allegro (cuda, po prostu cuda, i do tego te ceny!) i zaczęłam poszukiwania odpowiedniego szablonu.

Wykrój, z którego korzystałam możecie znaleźć tutaj:

https://grainlinestudio.com/2013/08/05/hemlock-tee-pattern-its-free/

Od razu tłumaczę się z kontrowesji w tytule – szablon sam w sobie nie jest zły. Dla osób, które lubią oversize’owe fasony i noszą rozmiar 40-42, może być wręcz idealny. Szyje się wręcz intuicyjnie. Gdyby nie paląca potrzeba, to skończyłabym go tak, jak w oryginale i posłała dalej w świat, ale coś mnie podkusiło wziąć się za poprawki. I tak z wykroju „na godzinę”, spędziłam nad nim całe popołudnie :)

Z widocznych poprawek nastąpiło:
- zwężenie rękawów,
- zwężenie i skrócenie całej bluzki,
- skrócenie plisy dekoltu,
- wykończenie dołu plisą, która nadała całości zupełnie inny kształt,
- wykończenie rękawów tasiemką i guzikiem.

Ostatni podpunkt nadał całości wyrazu. Wystarczył kawałek bawełnianej tasiemki i dwa guziki ze starej koszuli, żeby coś się działo :)

Całość wyszła mega wygodna! Na pewno jest to zasługa materiału (do kupienia tutaj, w cenie 14 zł za metr!!!), który po kilku praniach nadal wygląda jak na początku (pamiętaj o dekatyzacji – przed szyciem wrzucamy materiał do pralki i pierzemy w temperaturze zalecanej przez producenta).

Poszukiwania wykroju na podstawowy t-shirt trwają nadal. Mam już kolejną propozycję, ale jeśli macie jakieś sprawdzone adresy, dajcie znać!

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Bluzka z falbanami, czyli akcja WWU – darmowy wykrój do pobrania

W końcu przeszłam do trybu wakacyjnego! Choć za oknem mamy wybuchową mieszankę wiosenno-jesienną, a naszą główną rozrywką ostatnich dni są skoki w największej kałuży na osiedlu, postanowiłam zaryzykować i uszyć sobie – uwaga! LETNIĄ bluzkę. Tym samym rozpoczynam cykl wpisów pod tajemniczą nazwą WWU.

WWU – o co chodzi?

O Wykroje Warte Uwagi. Otwarta społeczność szyjąca regularnie podrzuca sobie ciekawe wykroje, nieraz darmowe i ogólno dostępne. Jednak, tak jak przy zakupie auta czy wyborze przyszłego małżonka, zdarzają się buble. I tu wkraczam ja! Na ochotnika, z potrzeby szlifowania swego szyciowego warsztatu, przetestuję szablony godne uwagi i podzielę się z Wami swoimi przemyśleniami.

Na pierwszy ogień idzie falbaniasta bluzka. Wykrój znajdziecie tutaj:

http://www.ohmotherminediy.com/diy-costura-como-hacer-blusa-con-volantes-en-las-mangas-patrones-gratis/

Jest dostępny w trzech rozmiarch: 36, 38/40 oraz 42, wraz z instrukcją szycia w formie video. Szyje się przyjemnie, nie ma bubli i przykrych niespodzianek. Warto sprawdzić wcześniej rozmiarówkę (nie ma tabeli rozmiarów), moja bluzka wyszła minimalnie za szeroka. Jedyną trudnością okazało się ładne podłożenie brzegów falban, dlatego warto przed szyciem zaprasować żelazkiem zapas materiału i spiąć szpilkami. I nie poddawać się, gdy za pierwszym razem nie wyjdzie perfekcyjnie – prujemy i próbujemy dalej :)

Największym problemem okazała się pogoda – po co szyć letnie bluzki, skoro za oknem leje i wieje? Udało się nam jednak złapać trochę słońca i zrobić kilka zdjęć w Supraślu – jednym z najbardziej urokliwych zakątków Podlasia. 

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Bluzka testowa, czyli jak po latach przeprosiłam się z pewnym tytułem

Burda, bo o niej mowa, towarzyszyła mi od czasów dzieciństwa. Tak, tak, pamiętam jak dziś wakacyjne przedpołudnia z arkuszami, linijką i pergaminem. Pomagając mamie przewaliłam tony egzemplarzy, a pierwsze kroki szyciowe stawiałam właśnie z Burdą. Po kilku rozczarowaniach porzuciłam jej gościnne strony, aż ostatnio „przypadkiem” nabyłam kwietniowy egzemplarz.

Spodobało mi się kilka modeli, o czym pisałam Wam na FB. Na pierwszy ogień poszła bluzka (top nr 116), w wersji czysto testowej. Bez większego przekonania wzięłam kupioną za grosze bawełnę pościelową, aby w przypadku niepowodzenia nie płakać zbyt mocno. I tu pierwsza moja uwaga – nie szyjemy ubrań z bawełny pościelowej :) Chyba że wersje domowe lub próbne. Moja bluzka „da się nosić”, ale nie będzie to faworyt tego sezonu.

O czym warto pamiętać zaczynając pracę z wykrojami Burdy?

Wybór odpowiedniego rozmiaru – ten problem jest chyba najtrudniejszy do przejścia dla osób bez wcześniejszego doświadczenia. Przed szyciem sprawdzamy swoje wymiary z tabelą rozmiarów, znajdującą się w każdym numerze. Przed krojeniem warto obmierzyć gotową formę, pamiętając o luzach – poszczególne modele mogą się różnić „dopasowaniem” do figury.

Jeśli jesteśmy między rozmiarami – przeciętny obywatel czy obywatelka nie posiada zazwyczaj wymiarów modelowych, o czym przekonaliśmy się przed chwilą. Co zrobić w takiej sytuacji? Najprościej – dopasować rozmiar najbliższy. Szyjąc bluzkę sugerujemy się obwodem klatki piersiowej, spodnie – obwodem bioder. Pozostałe wymiary „dopasowujemy” do siebie, dodając np. kilka centymetrów w talii.***

Pamiętamy też o właściwym doborze tkaniny. Modele przeznaczone do szycia z dzianin szyjemy tylko z materiałów elastycznych. Spodnie dedykowane tkaninie nie będą tak samo układać się uszyte z dresówki.

Dodatkowym plusem jest możliwość pogłębienia swojej wiedzy, zwłaszcza w temacie terminologii krawieckiej. Jestem samoukiem i widzę swoje braki we właściwym nazewnictwie (tyle tutoriali z archiwum jest do poprawy, że mam już plan na wakacje) :) Pracując z profesjonalnymi opisami szycia możemy nauczyć się trochę więcej, niż czerpiąc wiedzę tylko z internetowych źródeł.

Każdy z nas jest na innym etapie. Jeśli dopiero raczkujesz lub szyjesz już od jakiegoś czasu, warto zweryfikować swoje umiejętności i spróbować czegoś nowego. W najgorszym wypadku dojdziesz do wniosku, że to najsłabiej wydane 13 zł :)

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Jak NIE szyć spodni? Opowieść o joggersach za złotówkę

Zaczęło się jak zwykle niewinnie. Między pracą a pracą przejeżdżałam nieopodal jednego z ulubionych SH. Nieopatrznie skierowałam swój wzrok na witrynę, gdzie hasło „wszystko za 1 zł” przyspieszyło akcję mojego znudzonego codziennością serca. Wykonując manewry godne Krzysia Hołowczyca, wjechałam, zaparkowałam, przygotowałam na walkę przy koszach i poszłam. Wyszłam po chwili, bez widocznych ran zewnętrznych, dziękując w duchu za 3 złote wygrzebane z czeluści portfela, który nie nosi w sobie zazwyczaj gotówki. Wśród zdobyczy, niesionych dumnie w jednorazówce wielokrotnego użytku, była ona – poszwa, która miała przed sobą drugie, piękne i dostatnie życie.

Przypominająca wyglądem jeans, miała zostać kombinezonem. Ale ponieważ szycie spodni wciąż jest moim słabym punktem (może to ja mam dziwną figurę?), doszłam do wniosku: najpierw dół, a potem góra, w przypadku powodzenia pierwszej części przedsięwzięca. Poległam. Także pośmiejmy się razem :)

JAK NIE SZYĆ SPODNI. JEDNOOSOBOWY DRAMAT W 5 AKTACH

Akt 1 – wykrój

Oczywiście postanowiłam skorzystać z gotowego wykroju, ze sprawdzonego nieraz Papavero, pobrałam 38, bo tak mi z tabeli rozmiarów wyszło. I tu nastąpiło potknięcie pierwsze – nie porównałam wymiarów wydrukowanego szablonu z moimi obwodami. Wydawały mi się duże, jak je kroiłam, ale to co otrzymałam po zszyciu oscylowało między workiem na ziemniami a zarzuconym luźno prześcieradłem. Tak więc pamiętaj – zanim dotkniesz nożyczek, centymetr w dłoń i sprawdzamy podstawowe obwody (biodra, talia, biust).

Akt 2 – poprawki „na oko”

Bo jak już za duże, to dobrze by jakoś zwęzić. Na szczęście fason dość luźny, więc wystarczyło przejechać zewnętrznę i wewnętrzne szwy nogawek. Tak na kilka centymetrów, bo komu by się chciało biegać ze szpilkami po domu. Więc zwęziłam, zmierzyłam i się znów zaskoczyłam. Tym razem w drugą stronę. Lekcja druga – wszelkie poprawki dokładnie zaznaczamy. Tymbardziej zanim obetniemy nadmiar materiału.

Akt 3 – zmienianie koncepcji w trakcie szycia

Jak już zwęziłam i okazało się, że moje smukłe inaczej biodra ledwo co się mieszczą, trzeba było wprowadzać plan ratunkowy – kieszenie. Na szczęście do tych tutaj prucia nie było za dużo. Ale pamiętajcie – lepiej dobrze zaplanować, niż potem tracić czas i energię na kolejne, nowe pomysły.

Akt 4 – długość długości nierówna

By nie marnować materiału, warto też zmierzyć końcową długość. Dlaczego? Większość wykrojów jest przygotowana na konkretny wzrost, np. 168 cm. Przy moim wzroście (164 cm),  wyszło mi 10 cm zmarnowanego materiału. Gdybym zmierzyła wcześniej, oszczędziłabym sobie dodatkowych 20 minut pracy.

Akt 5 – bagatelizowanie oznaczeń wykroju

Dzięki temu pasek z tyłu wszyłam odwrotnie. A trzeba było tylko trochę bardziej się skupić i pilnować nacinków, które są na wykroju. Nie są dziełem przypadku czy efektem znudzenia autora („a co tam! Porobię trochę kreseczek, niech będzie ciekawiej!”). Warto nie zapominać o nich w trakcie krojenia i szycia.

Tak więc oto one, moja chodząca nauczka. Na pewno nie będą kurzyć się na dnie szafy, będą idealne na wiosenne posiedzenia w piaskownicy. Zostało mi tylko wciągnąć gumę w pasek i wciąż zastanawiam się, czy jednak nie wstawić zamka, by ułatwić wkładanie i zdejmowanie. Kombinezon na razie pozostaje na liście marzeń do uszycia :)

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Szybkie porządki w torbie, czyli piórnik DIY w pół godziny – tutorial szycia

Ty też nosisz w torbie połowę swojego życia? To że nie mogę znaleźć telefonu czy kluczyków do auta, uważam za zdrową normę. Ale jeśli przez kilka minut poszukuję jednego z dwudziestu długopisów – wiem, że idę w niebezpiecznym kierunku. Dlatego też postanowłam uszyć sobie piórnik. Tak, piórnik. Nie widziałam, że po skończeniu edukacji jeszcze mi się przyda, ale jestem znów w przedszkolu, także… :)

Krojenie

Potrzebujemy dwóch kawałów materiału o wymiarach 24×15 cm oraz zamka o długości 20 cm.

Szycie

1. Zamek jest kilka cm krószy niż odpowiadający mu bok tkaniny. Doszywamy małe prostokąty, o szerokości równej szerokości zamka.

2. Doszywamy zamek do warstwy zewnętrznej. Przypinamy szpilkami, układając zamek prawą stroną na prawej stronie materiału i stębnujemy jak najbliżej ząbków. Powtarzamy dla drugiej strony. Rozprasowujemy.

3. Doszywamy warstwę wewnętrzną. Materiał układamy prawą stroną do środka – do lewej strony zamka, jak na zdjęciu poniżej:

Drugą stronę warstwy wewnętrznej znów układamy prawą stroną do środka, zostawiając otwór na wywinięcie.

4. W tym momencie powinniśmy otrzymać dwa tunele połączone zamkiem:

Składamy na pół, tak aby zamek był równo w połowie i zszywamy 1 cm od brzegów. Wywijamy na prawą stronę, zszywamy ręcznie otwór i rozprasowujemy całość.

I koniec :) Od teraz w torbie zapanuje ład i porządek, a wszystkie dzienniki będą uzupełnione na czas!

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!