Wieczorne party, czyli jak uszyć piżamę z flaneli – część 1

Flanela jest miękką i lekką tkaniną bawełnianą, o dobrych właściwościach termoizolacyjnych. Tak przynajmniej twierdzi Wikipedia, a potwierdza to mój syn. Żaden polarowy kombinezon nie jest w stanie przeżyć w stanie używalności więcej niż jedną noc, za to flanela jest boska! Dlatego, gdy dostałam możliwość przetestowania flaneli ze sklepu Affari, a Bunio zachwycił się misiowym wzorem, wiedziałam – będziemy uczyć się szyć flanelowe piżamy!

DSC_0026 — kopia

Skąd wziąć wykrój? Jeśli czegoś nie ma, musimy stworzyć to sami :) Dobra wiadomość jest taka, że nie jest to wcale trudne – dokładnie opiszę wszystkie kroki. Jeśli nie jesteś pewna/pewny, zrób próbę na testowym materiale (polecm pościel z SH), tak by móc skorygować ewentualne niedociągnięcia.

Przede wszystkim potrzebujemy wykroju bazowego. Użyłam szablonu na podstawowy t-shirt dziecięcy, który znajdziecie tutaj. Jest darmowy i sprawdzony – jedyne o czym musisz pamiętać, to wybór odpowiedniego rozmiaru – wykrój jest dedykowany dzianinie, więc używając go przy flaneli, musimy uważać, by nie otrzymać za małego rozmiaru gotowej piżamki.

*** Jeśli tak jak używasz flaneli ze wzorem, zwróć uwagę, by na wszystkich skrojonych częściach wzór był w tym samym kierunku.

Krojenie

Przód przedłużamy, o 1,5-2 cm (plus zapas na szew). Żeby zapiąć koszulę lub bluzkę na guziki, przody muszą na siebie nachodzić. Możemy też lekko zmniejszyć podkrój szyi, tak jak na zdjęciu:

DSC_7

** Dla wygody śpiącego dziecięcia zrezygnowałam ze szwów bocznych – linie te są proste, zgadza się kierunek nitki w obu częściach, więc skroiłam je razem.

Dodatkowo kroimy następujące części:
- rękawy (zawarte w wykroju),
- obłożenie przodu i tyłu (zaznaczone na zdjęciu poniżej),
- kołnierzyk.

DSC_8

To właśnie konstrukcja kołnierzyka wydawała mi się najtrudniejsza, ale okazało się być to naprawdę proste. Korzystałam z lekcji konstrukcji dostępnej na Papavero. Kołnierzyk kroimy dwa razy, z podwójnie złożonego materiału.

*** Miałam nie lada problem z ustaleniem, czy kołnierzyk i obłożenia powinny być usztywnione czy nie. W pierwszej wersji dodałam flizelinę, jednak szybko wymieniłam podklejone części i stanęło na braku usztywnienia.

Szycie:

1. Zszywamy ze sobą szwy ramion (oraz szwy boczne, jeśli części były skrojone oddzielnie).

DSC_0013

2. Rękawy. Zszywamy ze sobą boki rękawa.

DSC_0016

Główkę rękawa wkładamy do podkroju pachy (prawymi stronami do siebie). Gotowy wykrój nie miał żadnych nacinków i oznaczeń, warto więc zaznaczyć przy krojeniu środek główki rękawa, który spinamy ze szwem ramion. Fastrygujemy lub spinamy szpilkami.

DSC_0020

Wszywamy rękaw do bluzki.

3. Przygotowujemy obszycie. Łączymy ze sobą przody i tył, tak by otrzymać jedną część:

DSC_0021

*** Moje obszycia powinny być szersze na wysokości ramion, co zaznaczyłam na zdjęciu w akapicie o krojeniu.

Składamy z bluzką, prawa strona bluzki do odpowiadającej jej prawej strony obszycia. Zszywamy tylko przody:

DSC_0024

4. Przygotowujemy kołnierzyk. Obie części składamy prawymi stronami do siebie.

DSC_0027

Zszywamy ze sobą boki oraz dół (wszystkie brzegi, oprócz tego wygiętego w łuk). Ścinamy nadmiar materiału na narożnikach, 2 mm od linii szwu:

DSC_0031

Odwracamy, wypychamy ładnie narożniki (jest to bardzo ważne!), rozprasowujemy. Stębnujemy kołnierzyk (lepiej jest to zrobić w tym momencie, ja się zagapiłam i musiałam nadrabiać później).

5. Wszywamy kołnierzyk do bluzki. Środek kołnierzyka łączymy ze środkiem tyłu. Symetrycznie przypinamy do całego podkroju szyi, wsuwając go między bluzkę i obszycie. Sprawdzamy, czy z przodu kołnierzyk z obu stron kończy się na tej samej wysokości względem przodów:

DSC_0038

Zszywamy, od linii szwu jednego przodu, do linii szwu drugiego przodu (wzdłuż czarnych kropek). W narożnikach ścinamy zapas materiału, w odległości 2 mm od linii szwu (czerwone znaczki):

DSC_0036

Odwracamy, rozprasowujemy, sprawdzamy, jak się układa:

DSC_0044DSC_0042

6. Wykańczamy całość. Zaczynamy od obszycia przodów na dole, przyszywamy w odległości 2 cm od dołu (na taką szerokość będziemy podkładać dół; jeśli bluzka będzie za krótka lub za długa, dopasuj tą wartość do swoich potrzeb): DSC_0047

Ścinamy nadmiar materiału w narożniku, odwracamy na prawą stronę. Rozprasowujemy. Od razu zaprasowujemy żelazkiem podłożenie dołu na szerokośc 2 cm oraz podłożenie rękawów (sprawdzamy potrzebny nam wymiar). Na tym etapie zaznaczamy rozmieszczenie dziurek na guziki i podklejamy te miejsca niedużymi kawałkami flizeliny.

DSC_0048

Stębnujemy całość: dół, przód, podkrój szyi oraz drugi przód. Wykańczamy rękawy, stębnując zaprasowane podłożenie (sprawdź, czy podłożenie rękawa nie jest za duże i dobrze się układa, jeśli nie – zetnij zapas materiału). Robimy dziurki na guziki. Doszywamy guziki. Jeśli jesteś początkująca/cy, guziki możesz zastąpić napami.

DSC_0007 DSC_0012 DSC_00091

Najtrudniejsza część za nami – mamy górę piżamki! W następnym wpisie przejdziemy do spodni i będziemy mogli podziwiać gotową całość :)

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Świąteczna szyciowa lista zakupowa – co kupić osobie szyjącej w prezencie?

Miałam kiedyś taki śmieszny okres w życiu, w którym pracowałam w jednej ze znanych sieciówek. Oprócz wyrytego w pamięci poziomu grubiaństwa naszych rodaków („córciu, ucz się, bo skończysz jak ta pani!”) oraz zwariowanych relacji, które trwają do dziś (Emi, piąteczka!), został mi obraz z dnia 2 listopada, gdy na wejściu do galerii powitały nas… dekoracje świąteczne! Dlatego na FB razem słuchaliśmy już „Last Christmas, aj giw ju maj hart!”, a ja obiecałam już kilka tygodni temu zrobić listę prezentów szyciowych. By nasi mężowie, partnerzy, rodzicie, przyjaciele, dzieci i inni pragnący nas obdarować, wiedzieli co nie będzie kurzącym się w kącie bublem. Także bierzcie i udostępniajcie, zupełnie przypadkiem zostawcie otwartą stronę na domowym komputerze i takie tam :)

white-wood-1971083_960_720

*** Jako że lista została przygotowana z myślą głównie o mężczyznach, dziś będzie krótko, zwięźle i na temat! :)

1. Gazety z wykrojami lub książki o szyciu - koszt ok. 50 zł. Dla każdej krawcowej można znaleźć coś miłego. Pewniaki, w które warto zainwestować to czasopismo Ottobre w wersji Kids lub Women oraz książki Janka Leśniaka.

2. Metki z własnym logo – koszt ok. 50 zł (może się różnić w zależności od firmy wykonującej zlecenie). Własne metki to skok „oczko” wyżej dla każdego szyjącego. Mała rzecz, a cieszy niezmiernie! :)

3. Akcesoria do szycia: stopki, nici owerlockowe, igły – bo tego nigdy nie za dużo. Taki prezent last minute, gdy dzień przed Wigilią stanie nam na drodze dobrze zaopatrzona pasmanteria. Mój faworyt: stopka do wszywania zamków krytych. Chyba sobie kupię w te Święta!

4. Mata samogojąca i nóż krążkowy - koszt od 20 do 100 zł. Szczególnie dla tych, szyjących akcesoria i zabawki. Ułatwia życie, pomaga  w krojeniu – jak dla mnie kolejny punkt wart przetestowania.

5. Dobre nożyczki - koszt od 50 do 100 zł. Osobiście używam Kai, które nie mają sobie równych. Idealnie leżą w ręku, po 2 latach nie wymagają jeszcze ostrzenia (o ile się o nie troszczy w odpowiedni sposób).

6. Manekin – koszt od 50 do 600 zł. Jeśli tylko masz miejsce, to warto! Począwszy od używanego egzemplarza, który można dorwać za grosze, skończywszy na manekinie regulowanym, który można dopasować do swoich wymiarów. Wygodniej już się nie da :)

7. Bon do sklepu z tkaninami – koszt: od 50 zł. Coś, co chciałaby dostać chyba każda szyjąca :) Odpowiednik karty podarunkowej, który można wykorzystać w dowolnej chwili. Prezent pewniak, ale pamiętaj, że warto zainwestować minimum 50-60 zł.

8. Overlock lub nowa maszyna - koszt: od 500 zł. Przedsięwzięcie, do którego można zaprosić innych członków rodziny. Bo nic nie cieszy bardziej jak na wymarzony ovelrock czy wyczekana renderka! Przed zakupem można się poradzić w grupie Park Maszyn.

9. Żelazko - koszt od 100 zł. Warto poszukać modelu z większą mocą i silnym strumieniem pary. Szczytem marzeń jest wersja z generatorem pary, jednak wtedy cena mocno rośnie w górę. Patrz punkt wyżej :)

10. Kurs lub warsztaty szycia - koszt od 100 zł, w zależności od zakresu i czasu trwania kursu. Wystarczy poszukać w internecie, kierując się zasadą: im więcej zagadnień tym lepiej. Przykładowo na warsztatach z szycia toreb bawełnianych nauczysz się szyć prosto, przy bluzie dojdzie już wstawianie zamka czy kaptura. Ja marzę o jakimś kursie z projektowania i konstrukcji – może coś możecie polecić? :)

Święta Świętami, ale pamiętajcie – środki zainwestowanie w szycie zwracają się zawsze! Niezapowiedziana impreza urodzinowa – łatwiej coś szybkiego uszyć, niż biegać po sklepach. Dzień Marchewki/Dyni/Jeża/Postaci z bajek – wystarczą stare ubrania do przerobienia i dobry pomysł. Nie mówiąc o wszystkich skróconych nogawkach, zszytych dziurach i uszytych prezentach. No i najważniejsze, mój mąż już to wie – szyjąca żona do szczęśliwa żona!

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Jak szybko uszczęśliwić dziecko? Kocyk z dresówki + namiary na tanie materiały

Czasem zdażają się okresy, gdy wszystko idzie pod górę. Nie będę Was zamęczać opowieściami szpitalnymi, o tym być może napiszę oddzielny post, gdy wszystko już wróci do normy. Póki co, pokażę Wam jak można uszczęśliwić zagipsowane dziecko i nie wydać na to fortuny.

1 (Kopia 3)

Do uszycia kocyka potrzebny nam będzie panel bawełniany w wymiarze 100×160 cm oraz kupon dresówki takiej samej wielkości. Postanowiłam, że kocyk będzie lekki, bez wkładu z owaty. Zimą posłużyły jako narzuta na łóżko, a latem zastąpi kołdrę. Gdzie szukać materiałów w okazyjnych cenach?

Panele bawełniane najtaniej możecie kupić w grupie sprzedażowej TUTAJ – często zdarzają się promocyjne ceny. Kupony z małymi skazami można kupić za grosze – tak właśnie upolowałam panel ze strażakiem za 25 zł. Ma kilka minimalnych błędów w druku, praktycznie niewidocznych, o czym możecie przekonać się na zdjęciach.

Dresówkę kupuję na Allegro TUTAJ – za całe 16 zł na metr. Jakościowo jest super – po kilku praniach nic się z nią nie dzieje. Warto pamiętać o dekatyzacji – ja już wyrobiłam sobie nawyk prania wszystkich zakupionych materiałów, żeby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek :)

Obie części wystarczy złożyć prawymi stronami do siebie i zszyć, zostawiając otwór do wywinięcia. Po odwóceniu rozprasowujemy i stębnujemy, ok. 2 cm od brzegu. Jeśli potrzebujesz cieplejszej wersji, dodaj warstwę owaty.

Łącznie zajęło mi to niecałą godzinę, razem z krojeniem i prasowianiem. Uśmiech nie schodzi z Buniowej twarzy już drugi tydzień. I kto mi powie, że nie warto szyć? :)

2 (Kopia 6) 3 (Kopia 3) 4 (Kopia 5)  6 (Kopia 4)5 (Kopia 5) 7 (Kopia 4)

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Infinity dress DIY, czyli najpraktyczniejsza rzecz w wakacyjnej garderobie – tutorial szycia

Gdy tylko ją ujrzałam – przepadłam! Wiedziona wizją urlopową i obietnicami pogodowymi, postanowiłam uszyć najpraktyczniejszą sukienkę, jaką świat wymyślił. Infinity dress to w sumie 3 lub 4 kawałki materiału, niecała godzina roboty i kilkanaście komibnacji podczas noszenia.

DSC_0123

W wersji pierwotnej dwa długie pasy połączone są ze spódnicą. Niestety niewiele z nas ma figurę modelową, więc opracowałam wersję zasłaniającą trochę newralgicznych punktów, przy zachowaniu oryginalnego zamysłu motania się dookoła siebie.

Krojenie

Potrzebujemy 2 metrów dzianiny. Szyjemy z tkanin mocno elastycznych – ja znalazłam materiał idealny, za – uwaga! – całe 10 zł za metr. Możecie znaleźć ją tutaj.

Z materiału kroimy następujące części:
- spódnica: prostokąt o wymiarach 160 cm x gotowa długość spódnicy + 2 cm zapasu na szew,
- pasy: 2 prostokąty o wymiarach 40 cm x 160 cm,
- część górna: według zamieszczonego poniżej schematu. Szerokość tej części zależy od rozciągliwości dzianiny. W moim przypadku przy obwodzie klatki piersiowej 90 cm wystarczyło 70 cm szerokości****. Element ten kroimy 2 razy.

****Ważne: podczas intesywnego noszenia mojego egzemplarza okazało się, że część górna jest jeszcze trochę za szeroka – w moim przypadku wystarczyłoby 60 cm szerokości. Wszystko zależy od rozciągliwości materiału, więc uważnie zweryfikujcie to podczas przymiarki :)

scj zn vrabvk

Wymiary te są dopasowane do osoby o rozmiarze 38 i wzroście 164 cm. Łatwo dopasujesz samodzielnie korekty do swoich wymiarów :)

Szycie:

1. Zaczynamy od góry sukienki. Składamy obie części prawymi stronami do wewnątrz i zszywamy wzdłuż górnego brzegu:

DSC_0036

Rozprasowujemy szew i układamy wzdłuż krótszego brzegu, prawymi stronami do wewnątrz. Zszywamy i dokonujemy pierwszej przymiarki – jeśli trzeba, zmniejszamy obwód tej całości.

DSC_0041

2. Zszywamy pasy. Układamy prawą stroną do wewnątrz i zszywamy wzdłuż długiego i jednego krótkiego brzegu. Rozprasowujemy szwy.

DSC_0045

3. Zszywamy szew spódnicy.

4. Składamy poszczególne elementy w całość. W pierwszej kolejności układamy pasy, tak by lekko zachodziły na siebie (ok. 2 cm):

DSC_0046

Dodajemy część górną sukienki, pilnując by nie przesunęła się względem pasów (środek tej części musi wypadać idealnie na środku złożenia pasów):

DSC_0050

Dodajemy spódnicę. Górę (ułożoną jak na zdjęciu powyżej) wkładamy w środek spódnicy (odwróconej prawą stroną do wewnątrz). Symetrycznie wyznaczamy cztery równo oddalone od siebie punkty i przypinamy do części górnej. Lekko naciągając upinamy resztę materiału:

DSC_0053 DSC_0055 DSC_0056

Zszywamy całość – dla ułatwienia można najpierw ręcznie przestębnować, potem zszyć na maszynie. Odwracamy, rozprasowujemy i mierzymy :) Gdy długość się zgadza – podkładamy dół spódnicy lub (jak w przypadku mojej dzianiny) zostawiamy surowe wykończenie.

Uwagi dodatkowe:
- zarówno materiał, jak i szwy muszą być elastyczne! Możesz szyć na overlocku lub maszynie: ściegiem elastycznym lub zygzakiem,
- jeśli chcesz uszyć wersję odważniejszą zamień część górną sukienki na kilkucentymetrowy pasek i zwiększ szerokość pasów do wiązania, by łatwiej było zakryć biust,
- jeśli masz większy biust lub chcesz mieć więcej materiału do drapowania na ramionach, dodaj kilka centymetrów do szerokości pasów,
- jeśli Twój materiał na to pozwala, możesz zostawić surowe wykończenia szwów. Zamiast zszywać pasy, możesz zrobić je szersze, z pojedynczej warstwy materiału,
- by nie zniechęcić się i sprawdzić zaplanowane wymiary, uszyj wersję próbną, np. z używanego prześcieradła z jersey’u przeznaczonego do recyklingu.

Trudno wyobrazić sobie sylwetkę, dla której ten model by nie pasował :)

DSC_0126 DSC_0129 DSC_0131 DSC_0134 DSC_0136 DSC_0143DSC_0114

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!

Niemowlęca wyprawka Rudej. Część I. – mata edukacyjna DIY

Przy moim dziecięciu bieg wydarzeń był tak szybki (generalnie półtorej tygodnia zamiast 9-ciu miesięcy ciąży), że nie zdążyłam nawet pomyśleć o wyprawce dla Bunia. Dlatego radość moja była wielka, gdy znajoma zrobiła nam wszystkim mega niespodziankę i poprosiła o pomoc w szyciu wyprawki. Dlatego przed Wami i przede mną kilka części Rudej wyprawki. Let’s go! :)

Przyszła mama nie przepada za wszelkimi misiami – pysiami (poza tym, niemowlaki widzą bardziej czarno-biało, niż różowo-niebiesko). Powstał więc pomysł, by mata edukacyjna zyskała nowe oblicze. Przed wejściem moich nożyczek w drogę, wyglądała mniej więcej tak:

19691406_1921870854505242_1330003629_n

Na pierwszy ogień poszła sama mata. Odprułam wszystkie bibeloty oraz plastkowe klamry, do których przypina się pałąki. Zmierzyłam średnicę i wycięłam z dwóch rodzajów bawełny odpowiednich wymiarów koła. Zszyłam, zostawiając otwór na włożenie wypełnienia. Do warstwy spodniej doszyłam paski z klamrami. Niestety pośpieszyłam się trochę i musiałam zrobić to ręcznie – lepszym pomysłem było przyszycie ich przed złączeniem obu warstw. Uczcie się na moich błędach :)

DSC_0414 DSC_0423 (Kopia 1)

Pałąki obszyłam minky – mimo mojej nieskrywanej niechęci i konieczności odkurzania po bliższym spotkaniu. Specjalnie wybrałam coś elastycznego -  musiałam w końcu zszyć, wywinąć i naciągnać 150 centumetrów tunelu. W odpowiednich miejscach doszyłam wstążki. Oba pałąki połączyłam troczkiem z bawełny.

Potem nastąpiła najprzyjemniejsza część, czyli ozdobienie maty. Ale o tym w następnym wpisie :)

DSC_0417 (Kopia 1) DSC_0398 DSC_0438DSC_0430 DSC_0455 DSC_0435 (Kopia 2) DSC_0441 (Kopia 1)DSC_0443 (Kopia 1) DSC_0444 (Kopia 1) DSC_0436 DSC_0457

Wszystkie moje wpisy powstają z zaangażowaniem i chęcią, dlatego jeśli spodobał Ci się ten post, byłoby mi niezmiernie miło gdybyś zostawił/a ślad swojej obecności w komentarzu lub udostępnił/a go innym, za co z góry dziękuję!